8 polskich piw, które musisz spróbować

     Jakie jest najlepsze polskie piwo? Oczywiście nie ma na to pytanie odpowiedzi. Ile ludzi, tyle gustów, tyle opinii... Nie jestem nawet w stanie wskazać swojego ulubionego piwa. Tak jak nie potrafię wskazać swojej ulubionej potrawy. Raz mam ochotę na chilli con carne, innym razem sushi, a czasem chamski schabowczak w grubej panierce jest tym, co w danym momencie zasmakuje mi najbardziej. I tak jest też z piwem! Niemniej są piwa inne, niż wszystkie; piwa, które się kocha albo nienawidzi, które często są niepodobne do niczego innego. Albo po prostu wywalają z butów. Jednych w sensie pozytywnym, innych skłonią do splunięcia trzy razy przez lewe ramię, by odczynić zły urok i następnie wylania piwa z dala od ludzkich siedzib. Piwa, które nikogo nie pozostawią obojętnym lub obojętną.

     Starałem się wybrać piwa, które da się otrzymać bez pielgrzymek do wszystkich sklepów piwnych i knajp w promieniu 300 km – wszystkie wymienione byłem w stanie kupić w lokalnych barach i sklepach przez ostatni miesiąc czy dwa.

Mikkeller, Cucumber Witbier

     Na 27 urodziny sprawiłem sobie nietypowy prezent. Właściwie sprawiłem ich sobie całą masę, jednak spośród piwnych ten był najbardziej odjechany: uwarzony w belgijskim browarze Proef przez kontraktowców z Mikkelera Cucumber Witbier. Czyli witbier... Ogórkowy. Może po kormoranowym piwie czosnkowym nie wydaje się to aż takim dziwactwem, jednak muszę przyznać, że nigdy nie wpadłbym na pomysł witbiera z ogórkiem!

Alter Beer z Żabki

      No dobra, poświęciłem się i spróbowałem każdego piwa z "zerżniętej" serii piw z Żabki pod wspólną nazwą Alter Beer, która wywołała kontrowersje nie swoim smakiem, ale etykietami - podobnymi do tych z AleBrowaru. Jak tak naprawdę część z nich to "klony" innych piw z Browaru Sulimar (czyli były sprzedawane pod innymi nazwami przez ten sam browar np. innym sieciom handlowym), tak przynajmniej jedno (a może i więcej?) to zupełnie nowe piwo. Dlatego zapraszam do zapoznania się z moją, subiektywną (jak to opinia) opinią na temat piw z serii Alter Beer.

Rebel v. 2.0

    Jakiś czas temu na półkach sieci sklepów Tesco pojawiły się piwa sygnowane nazwiskiem Marka Suligi z dopiskiem „piwo rzemieślnicze”. Marek Suliga to (dzisiaj już były) Wielki Mistrz Bractwa Piwnego, który niestety postanowił podpisać się pod serią piw zwyczajnie kiepskich; piwa z serii Rebel to były po prostu kolejne nieciekawe i nieszczególnie smakowite lagery w kilku różnych wersjach. Teraz w sklepach pojawiła się kolejna seria Rebeli – i trzeba przyznać, że jest dużo, dużo lepiej. 

Żywiec Białe - hit czy kit?

     Kropla drąży skałę, a tysiące szpilek potrafią zabić słonia. Rodzime koncerny piwowarskie nie mogą dłużej ignorować zmian na rynku i udawać, że oczekiwania konsumentów dziś są takie, jak w latach 90. (kiedy to EB reklamował się jako piwo potrójnie filtrowane) czy na początku XXI wieku. Drogi są dwie: tworzyć kolejne rozwodnione lagery i marketingowo je pozycjonować jako produkty premium czy przekonywać klientów, że oto nastąpił przełom, bo zamiast 5,6 % alkoholu teraz będą też mieli do wyboru bardzo podobne piwo z 5,0 % alkoholu; albo podjąć rękawicę rzucaną przez mniejsze browary i uwarzyć coś ciekawszego niż wysoko odfermentowany lager.

     Drugą opcję też można potraktować na kilka sposobów. Można tworzyć kolejne miksy piwa z sokiem (chociaż właściwie to też podpada pod opcję pierwszą) albo spróbować czegoś nowego. Bardzo się ucieszyłem, kiedy okazało się, że Grupa Żywiec ma zamiar wypuścić na rynek witbiera – nie zawsze człowiek ma dostęp do ryżowo-śledziowych russian double imperial IPA, więc dawało to nadzieję na sensowne, szeroko dostępne piwo. Tym bardziej, że niedawno spróbowałem inny koncernowy wit – a com wypił, tom opisał tutaj. Dlatego z trójki nowych Żywców (z czego Bock jest nowy-stary, bo już na rynku był, a ostatnim jest Marcowe) właśnie Żywiec Białe postanowiłem spróbować jako pierwsze.

Ulubione piwo Ameryki

     Z czym kojarzą nam się amerykańskie (pisząc amerykańskie, mam na myśli te z rodowodem z USA) piwa? Rozwodnione, bezsmakowe sikacze? Pewnie jest to prawda. Od lat najlepiej sprzedającym się tam piwem jest Bud Light, o którym można powiedzieć tyle, że przy nim nawet nasze przemysłowe lagery są pełnymi smaku delikatesami. Z drugiej strony – to właśnie ze Stanów pochodzi „craft beer revolution”, moda na ipy-sripy i chmielenie piwa tak mocne, by w ustach było czuć jego smak jeszcze przez dwa tygodnie. Ale ten tekst nie będzie o amerykańskich piwach rzemieślniczych. Nie będzie też o Bud Light i jemu podobnych wynalazkach. O czym więc będzie?

     Spójrzcie na zamieszczoną obok mapkę. Przedstawia ona ulubione piwa respondentów w poszczególnych stanach. Co – poza Bud Lightem – rzuca się w oczy najmocniej? Blue Moon! Co ciekawe – w tej samej ankiecie jako ulubione piwo najczęściej wskazywany był właśnie Blue Moon. Ale zaraz, zaraz, co to w ogóle za diabelstwo?

Plastikowy smok

     A nawet Dwa Smoki. Tak nazywa się piwo z Pracowni Piwa, które właśnie gości na moim stole. A dlaczego „plastikowe”? Ponieważ kupiłem je w… Butelce PET. Plastikowej butelce, jak piwo Sarmackie, oranżada z Biedronki albo pryta z najniższej półki sklepu monopolowego. Przelano je w sklepie z kega przy pomocy kegeratora, czyli dużej lodówki z podłączonym kegiem (mam nadzieję, że niczego nie pomyliłem). Jak smakuje takie piwo?

Pomarańczowe Białe Pszeniczne

     Jak napipisałem w recenzji olsztyńskiego witbiera, ostatnimi czasy na rynku pojawiło się więcej piw tego gatunku. Jednak na długo przed wakacjami witbier o nazwie Białe Pszeniczne zaproponował Browar Namysłów. Jest to o tyle zaskakujące, że do tej pory browar ten był znany raczej z niskobudżetowych lagerów i, o ile wiem, nigdy nie warzono tam piwa pszenicznego. A tutaj od razu uwarzono ten, bądź co bądź, mało popularny w naszym kraju styl. Jak smakuje wit z Namysłowa?

Na upały? Witbier!

     Jednym z najbardziej orzeźwiających, a jednocześnie mało u nas popularnych stylów piwa jest witbier, czyli bardzo lekkie piwo pszeniczne, często z dodatkiem skórki pomarańczy, kolendry, a czasem i innych składników. Najbardziej znanym piwem tego typu, będącym niejako wyznacznikiem stylu i jego prekursorem (uwaga, znacznie upraszczam! Zainteresowanych tematyką odsyłam do wujka Google) jest belgijski Hoegaarden. Czasami w lokalach podawany jest nawet z plasterkiem cytryny. Jakkolwiek styl w Polsce był do tej pory bardzo mało popularny, tak w tym roku mamy prawdziwy wysyp piw tego typu... No dobra, nie wysyp, ale przynajmniej kilka browarów zdecydowało się na uwarzenie witbiera. Jedynym z nich jest Browar Kormoran, a Witbier to jego kolejna propozycja z serii Podróży Kormorana. Jak piwowarom z Olsztyna wyszło to piwo?